YÜREK ALÇI TUTMAZ

YÜREK ALÇI TUTMAZ
 

esmerliğini unutulmuş dağlardan alan kız

 

odalar da susabilir, duvarlar da ses vermez bakarsın

güneş çekilir camlardan, paylaşılmaz sessizlikler başlar

sayılıdır bir günün, bir kapının sızdırdığı dostlar

rüzgar kokusu da sinmez üzerine bütün bir güz

saçların da unutabilir bu kış ilk karın dokunuşunu

 

(doktora bakılırsa bir omuzların açıkta kalacakmış,

bir de küçük göllerin kıyısında dolunay ovulmaya

alışmış yüzün, kara çocuğun gövdesine ırmaklar

taşıyan parmakların, ellerin, kolların bir de.)

 

belki aylarca doymayabilir alçı vücuduna

 

unutma ama, bir yürek alçı tutmaz

bir o tutmaz, bunu sen kanıtladın biraz da

 

esmerliğini kimsesiz köyevlerinden alan kız

güller ne kadar dayanabilir serum şişelerine

 

Akif Kurtuluş