YOLCU .....

YOLCU .....



YOLCUDUR İNSAN

DOĞMAK VE ÖLMEKLE BİTEN YOLCULUK

YOLCU YOLUNDA GEREK

BAŞLARIZ BU YOLA YÜRÜYEREK

DERKEN ÇOCUKLUK GÜNLERİNE

GİRERİZ SEVİNE SEVİNE

ÇATMAYIZ KAŞLARIMIZI ÇÜNKÜ NİYE

DÜNYA HENÜZ TOZ PEMBE

NİHAYET GEÇER BİRKAÇ SENE

GELMİŞİZDİR ARTIK YİRMİYE

VATAN BORCU GİDERİZ ASKERE

ANLAMAYIZ ÇABUK GEÇER GÜNLER

DÖNÜYOR DÜNYA VE DEVİRLER

MESUT OLMAK İÇİN ALISIN BİR EŞ

DÜNYAYI SONRA GÖRÜRSÜN ŞEŞ

ARTIK YAŞ OTUZ BEŞ

İHTİYARLIK DEVRİ BAŞLAR BUNDAN SONRA

ARKADAN ILIK BİR MELTEM YERİNE

KESKİN BİR SOĞUK ESER

KOLUN KANADIN KIRILIR

SAÇLARINA AKLAR DÜŞER

ARTIK BU YOLCULUK BİTER

BAŞKA BİR YOLCULUK BAŞLAR....



Ergül YILMAZ