Vakit Tamam

Vakit tamam seni terk ediyorum…bu incecik bir veda havasıdır


Hissettirirmiş ayrılık kendine gelmeden önce.Yavaş yavaş hissetmiştim.Sessiz ve derinden gelen bi üşüme soğuk değil.Girdi aldı kopardı gitti…..


O kadar alışılmışsın ki ; daha doğrusu o kadar inandırmışsın ki yok olmayacağına ve ben bu kadar telaşın kargaşanın arasında dinlenebildiğim tek durak olduğundan belki de bu kanıksanmışlığın.


O da bitti demek vakti geldi.Aslında bitmedi bunu biliyorum.Somutluk bitti.Soyutluğumdan eksilen tek şey somutlaştırdığım soyutluluğun.1 metre kare alan içerisinde can çekişmeler eklendi gidenlerin yitenlerin yerine.


Gözlerim kaçıyor burnum tıkanıyor kulaklarım kapanıyor.Bir tanesi su koyuverecek olsa tutamayacağım kendimi.Ve daha da batacağım ki batacak yerim mi var o da tartışılır.


Teşekkür ederim önemli değil rica ederim.


Nolcak şimdi? Ne yaptım ben ve nasıl düzelteceğim? Ki düzelmeyecek.Yazık ki bunun da farkındayım…


Elim uzandı yine klavyenin tuşlarına.Bir şey vardı beni tutan yazmamak için.Bırak atma mail vs. hiçbir şey diyen.Bırak artık bitti. Daha ne uğraşıyorsun ki diyen.Doğru da söylüyordu.


Sen bir suydun sen bir ilaçtın hoşça kal canımın içi hoşça kal


Işıkmışsın dinlemek değilmiş önemli olan.Onu da anladım.Hıristiyanların günah çıkarmaları gibi bir şey. Yap yap sonra çıkart.Azizimmişsin.Kutsalım.Kırılgan bir o kadarda güçlü.Masum bi o kadar da zalim.Temiz çok çabuk kirletilebilecek…


Korkunç bir rüya görürsün.Küçüksündür.Gecenin bir yarısı kopar çığlığın.Koşar gelir annen seni sakinleştirir öper okşar korkunu giderir.terini siler o sıcak saf öpücüğünü kondurur yanağına ve seni uyutuncaya kadar yanıbaşından bir dakika bile ayrılmaz.Ne zaman emin olursa o zmn gider uyumaya.Ya da o gördüğün korkulu rüyanın sonunda kopardığın çığlığa koşan kimse yoktur.Korkarsın.Korka korka sızarsın yatağında sırılsıklam terden…Senle sensizlik işte …


Kalacak tüm izlerin hayatımda…artık inanmasanda


Hoşça kal iki gözüm hoşça kal....(alıntıdır)