UYANINCA ÜŞÜMEK

UYANINCA ÜŞÜMEK
 

Kurutulmuş bir çiçektiniz sanki, göğünüzü getirdim

Karşılıklı bakışan sulardan ve en iyisi

Sırmayla süslenmiş bir  eski zaman ceketi örttüm

üstlerinize

ısındınız, uyudunuz, ölmediniz gülümsemeyle

uzun bir araba atlarını itiyordu ve

size baktım.

Yaprağın bir soğuğu yadırgayan yeşili ancak üstümüzdeydi

Dumandan karanlıktan uykunuz uzuyordu, sıcaktan

uyuyordunuz...

ve evler birbirlerinden eskirlerse

ve eskiden  olmak  tükenirse,

ve yalnızlığınızın bütün yakılmış mumları erirse,

ve sırmalı uykudan usul usul uyanırsanız

korkmayın...

O zaman lokantalar var daha başka

Akşamla. Ve dindiren şarkısı kendi olmanın

Büyük ve kesin cezalanışı yani sevincin

Uzun  içkilerde, uykulu zehirlerde, bir yıl sonra ve heryerde

Yaşamak yani,

bağırmak, gürültüler geçip gitmesi bir beyaz resmin ve

çökmek,

Sizi titreten taşra aydınlığı yahut birdenbire

Karışıp yalanışıltısına yaşamanın hani...

solgun gece, uzun ve yuvarlak gece ve o su

ve o çıplanmış bedenlerin sonu gelemez buğusu

sizi alır ve bırakırsa,

sizi bırakırsa

korkmayın...

 

o zaman uzun antikacılar var gene ve onların dükkânları

kullanılmış takvimlerden  artan hüzünler

sizi alır  götürürüm, yirmidört parça tentene alırsınız

örtünürsünüz.



TURGUT UYAR