Şimdi Gidiyorsun Git! ( Karaman Tazeoğlu - Şiir )

Şimdi Gidiyorsun Git!
Oysa senden tek bir damla istemiştim
Sana kocaman bir deniz sunmak için
Şimdi Gidiyorsun Git!

Ne zaman başladı bu hikaye
Anımsamak zor
Gençtim hazırda fırtınalarım vardı
Dört nala sevdalarım
Komazdı öle üç-beş nöbetleri
Geceler acıtmazdı içimi öle
Bir insan bu kadar eksilebilir mi?

Hatırlarsan sesine uyku kaçmış bir adam vardı
Bu şehrin bir yerlerinde
Düşler ormanının gece bekçisi derdin sen ona
Gözlerinden gizledi o seni
Sen bilmedin o adam bendim Unuttun mu?
Bak sevdiğin adam gülmeyi bile unuttu
SENİ UNUTAMADI

İşin kolayına kaçmadım, uğruna ölmedim yani
Uğruna ölünecek sandığım biri için yaşadım hep
Sen bunu da bilmedin
Ben bir bakışına bin anlam yükledim
Sen aşka kestirmeden gittin
Bir hayatın özetini bırakıp avuçlarıma
Şimdi gidiyorsun Git!

Bana karanlığın ne demek olduğunu öğretmeden
Bütün ışıklarımı söndürüyorsun
bu cehennem cinayetlerini işliyorsun
sonra bunlara intihar süsü veriyorsun
yazıklar olsun, susuyorsun, susuyorum, susacaklarım bitmiyor.

Hani seni sevdiğini yarı yolda bırakacak kadar yüreksiz değildin
Hani sen bana kalkmayı değil düşmemeyi öğretecektin
Neredesin neredesin?

Uzun lafın kısası yoktur, anlatacağım çok şey var
Hoyrat bir rüzgar gibi geldin
Aklımı, hayatımı dağıttın
Şimdi gidiyorsun Git!
Daha ayrılığa bile çarpmadan aşk bizden döndü
Bir yılan gibi soktun boynuma kimsesiz geceleri
Artık ölüm sana dokunamamaktan kötü değil
Ama sana dokunmak da yasak bana
Göz çukurlarımdaki karanlık bunu anlatır
Sen varya sen Allah kahretsin!

Yani şimdi gözleri sana benzeyen bir kızım olmayacak mı?
Yani şimdi başkaları mı sevecek seni
Ben saçlarını okşadığımda ellerin öksüz kalırdı
Şimdi gidiyorsun Git!