Şimdi belki benim gibi ölesiye yalnızsındır

Şimdi belki benim gibi ölesiye yalnızsındır,uçan kuşları gözlemektesindir tek başına...
Çamların yeşiline dalmış gitmiştir gözlerin,radyo dinliyorsundur ya da susarak bir kitabı okumaya çalışıyorsundur kim bilir...
Sonsuz güzellikte bir aşk düşünüyor olabilirsin.
Belkide anılarını deşiyorsun,bir olmazı,bir açmazı derinden derine kurcalar gibi...
Bir kahve içmeyi,bir elma yemeyi kurarak saatine bakıyor olabilirsin uykulu gözlerle..
Mahpus gibi,tutsak gibi,yarını olmamak gibi bir duygu içindesindir...
Belkide benim gibi kendini bağışlayamıyorsundur benim hiç bilmediğim bir şeylerden ötürü...
Kırık trenler gibi öylece kalakalmışsındır..
Yüreğinde duyuyorsundur bu tırnaklarını derinden kesmiş gibi olan sızıyı...
Kalkıp gidip ağlamak istiyorsundur karşısında ya da uyumak istiyorsundur her şeyi unutmak için...