Namasum

Namasum

Bir tuhaf gülümsemeyle baktın yüzüme
Öpmek ister gibiydin
Getirdiğim duyguları
Ne çaba gösterdin
Ne de bir adım attın
Dudakların asılı kaldı arzularına
Ya bu bahar da çiçeklerini boş yere açarsa
Ya bu yağmurlar
Ya bu yağmurlar senin ıslanmak istediğin
Bir güneşin buharına feda olursa
Üç mevsim bıraktım sana
Son mevsimindeyiz göçmen kuşların
Adres bilmeyen

Toprak çatlamış, yüzümüz kırışıyor
Hani hapını almadan sokağa çıkamaz oldun
Taze kalan yerlerimiz
Yüreklerimiz
El öpenlerimiz çoğalırken
Benim uslanmaz aklım
Bir gider
Bir gelir
Elalemin ortasında
En çılgın danslarını ister
Hoyrat sevişmelerin
Elin yüzün kızarır
Korkuların ziyaretlerden döner
Birer birer
İçin bir başka haykırır
Dudakların bir başka

Namussuzum sabrımı sınıyorsun
Ben ölürsem kurtulurum sanıyorsun

Çek elini çetelemden
Yeniden sayacağım bayramları
Yeni elbiseye ihtiyaç yok
Bu üstümdeki yeter
Şurada kaç bayram kaldı
Kaç kurban
Kaç şeker

Yaşamak ne varsa doya doya
Bu bahar son bahar
Seni beklediğim
Gelmezsen
Bulutlarla anlaşmam var
Uçacağım
Yağmurlara rüzgarlara karışacağım
Bir kendim kalmıştı
Onunla da barışacağım...

Oğuzkan Bölükbaşı