Levent Yıkılmaz FULL Şiir Eser'İ

Sevginin Anlamı




Herkesin bir sözcük niteliği konduracağı sihir cümlesidir sevginin anlamı ,
Yürekte başlar kalbe gider mutlukların anahtarıdır aslında
İnsana bahşedilmiş belkide yüce bir sığınma limanıdır kimbilebilir.
Acıların , kederlerin , hüzünlerin son bulduğu tek noktadır ''o''sihirli cümleler
Ona değer vermek demek mutluluk demek varolan herşeyi sevebilmek demek ondan gayri gitmemek demek Yüreklere hayat vermek demek
Limandan olta atan balıkçının gülüşlerinde gizlidir denizlerin aşılmaz suların'da Saklanan peri balıkları misalidir varlığı güneş yokluğu gecedir işte asıl gerçek sevgidir
Tarifi yapılabilir ve herkesin çıktığı nokta eşitdir Yürekte aramak gerekir kalpte Saklamak önemlidir ne yücedir ki sevgi sevilmek sevmektir
Tüm olasılıksızların olanağı biçiminde kalemlenmiş tek cümleliktir.Engin akarsuların akışı gibidir durmaksızın akan bir sevgi selidir çoşkunun dorukla buluşması heycanın Aşk'la örtüşmesi mutluluğun gözyaşları ile kaynaşması gibidir
Pencereden kar yağışını seyreden küçük çocukların gülümseyişlerinde gizlidir
Şiir yazan bir kimsenin kalemle kağıtla mutlu olması gibidir ve buna bir çok örnek gösterilebilinir
Kimbilir sevgi nelere kadirdir gizli kalınmışların duygularını açığa çıkartır bizleri hayallere gülümsemelere daldırır
Sevginin kudretli duruşu o sihirli cümleleri söylemeye başlarken başlamıştır ufak tebessüm'i Gülümseme ile yüreğine düşer kalbinin yerinden çıkarcasına titrediği Hareketlerdeki olanaklarda belirir küçük tariflerdir varlığı görülmezde yaşamı İçimizde saklı olandır ve içimizde yaşayandır yol alır o yaşamın ince kıyısında Acıdan uzaklaştıran bir hayat kaynağıdır
Tek vicutlarda saklıdır nitekim herkeste barınır
Onu köreltmek imkansızdır olanakların olanağıdır
Yeterki onu çağrıştır
Gelmesi anlıktır




Levent Yıkılmaz




Herkesin bir İcadıdır Aşk




Soluksuz bakışların odaklarında kıvılcım alan
Nefessiz yaşamın başlangıç hikayesidir
Herkesin bir icadı misaldir
Ne sonu vardır Ne başlangıcı hani
Bilinmez bitişinde bu hikayenin şekli

Uykuların yarı bölünüş esaretlerinde belirir
Sabahların ufuğunda martıların yol alması gibidir
Herkesin bir icadıdır Hani
Onu açığa çıkartmak kalbi çalıştırmaktır yani
yeterki istemeyi bilmeli

Her yürek'de Kaldırmaz bu icadı ey canyürekli
Ya sevmeyi bilmeli
Ya da Bitişinde acıyı dindirmeli
Bitişi olmayan aşk-ı icatlarda vardır
Yeter'ki sağlam sevebilmeli

Benim bir icadım var aşk'dır ismi
Söylemek suya yazı yazmak misali
Varlığı birde yokluğu sabır selameti
Herkesin bir icadıdır hani
Adı aşk mucizesi
Yeterki sevmeyi bilmeli


Levent Yıkılmaz





Adı Aşk olacak bu Eserin



Soluksuz Filmlerin Sahneleri gibidir bu yaşananlar
Parlaktı o bakışlar ,
Ay' gecelerinin deniz mehtabı misaliydi olanlar
Renk, renk bakışlar hızlı geçen tutkular
Ve güzel yarınlar'daYaşanacaklar
Andırıyor işte adını tüm olanlar
Esir olmuş bedenim seni isterim
Vurdun da benmi ölmedim
Varoş oluşlarım cevapsız cevap arar anlamsız
Geride kalan ağlayışlarım arda kaldı bakışlarım
Gün doğumu sensiz gelmez
Ya harab kalbim ya esir gecelerim
Bu gece denizlere teslimim
Gözlerde ki yaşama sebebim
Senin eserin
Faili Meçhul Aşk adı olup bitenler
Ne bir nefes ne bir ses olanlar olurda sonu gelmez
Adım sensizliklere gitmez
Bendeki güçlük bana yetmez
Ay geceleri sensiz izlenmez
Ya harab kalbim ya esir bedenim
Gece olur'da uykusuz hayallere giderim
Bunlar senin eserin
Sen olmasanda bu eserin sahibi benim
Elbet gün gelicekdir bu yaşananlara sadakatin
İşte adı aşk olacak bu eserin


Levent Yıkılmaz




Gecenin Siyahına Kadeh Kaldıralım


Hayat'ın Hangi yönüne bakarsam karşımda gölgen belirir ansızın
Masum bir çocuğun gülümseyişlerindeki hakimlik sarıverir dünya'mı
Alıp gider senide benide o masumiyetlik tebessümü
Rabbinden başka hangi güç o bakışları etkisiz kılabilir ki ?
Karlar yağarken Avucuna düşen kar tanesini bilirmisin tıpkı o misal bakışların
Hayallerine alışığım
Bedenim'de rüzgarlar uçuşuyor bak bu gece
Görmez ki hiçbirşeyi ? duymazki olup bitenleri sevdalı
Gecenin Siyahına şeref kaldırmış bir kere aşkımız
Yaşanan olumsuzlukları , acıları
Tarifi imkansız kopan fırtınaları duymak ne mümkün
Kaldırmışız birkere kadehi gecenin siyahına
Körelmiş bedenim bu aşk kasırgasın'da
Hangi umutsuzluk seni benden koparabilir
Ve hangi imkansızlık bendeki bu aşk-ı görmez'den gelir
Aşk olduğu sürece kadehler kalkacak durmaksızın
Sürecek herdaim zirvedeki kanat çırpışlarımızın sesleri
Bitmeyecek bu sevdanın hayalleri gidişleri
Ve son bulmayacak gecelerin siyah renkleri
Kalkan kadehlerimiz ölene dek sürecek
Masallar olup Siyah geceler denilecek
Varsın Kadehin zehirinden içelim sevgilim
Ekmişiz bir kere Gecenin siyahına aşk tohumlarını
Varmı gayrisi ötesi gecenin siyahına teslim edelim tüm olup bitenleri
Ben Siyah gecelere Sen aşkın rengine kadeh kaldır ki bitmesin bu aşk sevda seli
Kaldıralım siyah gecelere herzaman kadehi


Levent Yıkılmaz





Mevsim güneşi



Yaz çiçeğinin renginde solan bir güneşti gördüklerim
Mevsim soğuktu o gece ,
Titrekti kuşlar
Gözyaşı idi yüzler
Mevsim soğuktu o gün
Bilinmezlikler diyarında sallanan bir salıngaç misaliydi yeryüzü
Mevsimler düşmüş sanki telaştan
Gökyüzünde kalmamış bir yıldız tanesi
Nerede mevsim güneşim
Açan güllerim
Kokan çiçeklerim
Yine hüznün sonuna geldik sanırım
Elveda gibi gidişlerin sesi
Yabancı değil bu gidişin patırtısı
Gidersen arkanda bir enkazın izi esir olacak
Kalacak ardından bu gürültülü şehirde
Kalsada fayda etmez gül tanesi
Sensiz elbet solacak çiçek tanesi



Levent Yıkılmaz




Gitmek mi Dedin?


Gitmek mi dedin ? İşte açık kapı git ve dönme
Git ve görme
Git ve Sızlanmasın Kalbim
Perişan sokakların bir yanıp bir sönen lambalarını bilirmisin?
Bir yanar bir söner hesabı sendeki aşk ateşi
Nasıl bir sevgi bu allah aşkına
Bendeki sevda'yı görmezmisin'de gitmek dersin
Anlaşıldı saat yine dem vurmuş gözlerine
Hayalinde gitmek bilmez hani , içten içe
Durmazmı bu Sancılar acılar
Kor gibi yaktılar
Yakıyor senide benide
Nasıl dersin Gitmek Diye?
Sabahlarım Gece oluvermiş
Ne gecem kalmış ! Ne gündüzüm
Son Gemi'de kalktı canım liman'dan
Şehir beni unutmuş uzaklaşmış benden
Bak Güneş'de çekildi yuvasına
Gece başlar uykusuzluk esaretlerimle
Bir hayalime gider bir sana gelirim
Ben Vurgunmuyum sanıyorsun dolunay gecelerine?
Ben Hasretmiyim sanıyorsun uykusuz sensizliklere?
Gitmek mi dedin ?
Al yaralanmış kalbimi'de
Hadi git gitmek istediğin yere

Bilirsin sensiz olmaz!.
Bilirsin sensiz güneş'de doğmaz!.
Bilirsin'de gitmek dersin hani , içten içe
Bilirsin'de yakarsın kalbimi sözlerinle
Nasıl halt ederim arkandan bıraktığın enkazın içinde
Virane olmuşum kalbine , Gözlerine ,
Sende oluvermişsin'de gitmek dersin dolu gözlerle
Haydi Sebeb söyle ?
N bakıyorsun dolu gözlerinle gözlerime ?
Anlaşıldı ecel'de bizi istiyor
Giderim' sensizde ecele!..
Yalan mı sanıyorsun ? bu sevdaları
Çok mu sevmedim sanıyorsun ?
Unutdunmu Gözlerine bakarken ağlayışlarımı
Yoksa azmı geldi sevmelerim yüreğine
Haydi söyle .!
İşte liman bir kaç ötede
git sende
Sensizde yaşar belki bu gönül boş şehir'de
Bilki gelicek birgün haber
''Ecel almış sevdalını diye''


Levent Yıkılmaz



Sende Tarih Oluverdin Ya


Çaresizliğimin içindeki benliğimde tutulmuştum gözlerindeki yalan bakışlara
Soğuk suların boğması gibi insanı
Evet seni buldum , sendin o
Sendin beni kendine bağlayan
Sendin gözlerimi benden çalan
Ve sendin yüreğimi esir alıp kapıları kitleyen
Unutamazmı sanmıştın bendeki varolan seni
Tıpkı gecenin yerini sabaha bıraktığı gibi
İşte gözlerimden uzak gözlerin
Ay ışığının denize düşürdüğü mehtap misali yaşadıklarımız
Birbirimizin sonunu getiren iki hazin gibiydik
Sormadım yıllar geçsede içimdeki seni kalbime .,
Sormadım yıllar geçsede gözlerimden arta kalan bakışlarını yüreğime
Ve sormadım titreyen sesime seviyormuyum diye
Şimdi sende tarh oluverdin ya
Ölüm kovalasada beni Ölüp tarih olmam
Seni gönderdiğim ,
Tarihe karışmam . !



Levent Yıkılmaz




Ayrılık



Yolların buğusundaki sislenmiş bakışlar gibidir Ayrılık ,
Hasret'dir vazgeçilmez bir engin Akarsuyun vazgeçilmez iki sınırı gibidir .
Hani bazen gitmek gerekir derler tıpkı o misaldir

Acı ama gerçektir
Dudağında son sigarasının izi kalmış kimsesizler insanının hayallere dalışıdır
Yetim bir Çocuğun beşiğinde ağlayışı gibidir .

Ayrılırken sevgilisine son cümleleri haykıran sevgililer gibi'dir Acı ama gerçek'tir
Hatıralar anılar açılan sayfalardır

Dinlediğim aşk şarkıları geldi aklıma yine Çaldı içimi acıtan parçalar
Ey ayrılık sen nesinki acıtıyorsun yakıyorsun bu kalbimi
Sen nesinki yıkarsın bu harab olmuş yüreğimi
Söylesene canımdan can aldığın canım ayrılık


Levent Yıkılmaz



Bendeki Sen


Bir sonbaharda buldum seni
Karlar yağmıştı o mevsim başıma
Sende saklı olan bende aradım seni
Geceler kadar zehirdi gözlerin
Soğuk ve titrekti kenar lambaları
Yaş'dı gözleri kaldırımların
Islaktı ufuğun eski asfaltları
Keşke tanımasaydım seni
Özgürlükler şehri gibiydi gözlerdeki sen
Pişmanlıklara alınan son biletdi sanki seni sevmek,
Yanlızlığa dem vurmuş hasret kokan bir buğu gibi oldum arkandan
Keşke tanımasaydım bendeki seni
Son gidişin rüyalara fiske vuran eğik bir çocuğun bakışı gibi
Bıçak yarası kadar acı hançer misali kadar zehirdi
Güneşin doğudan doğuşu batıdan terk edişi
Deniz kokan martıların tekne uçlarına serpilişi gibi
Mehtab'a doğan ay gibi
Islak yağmurun yere düşüşü gibi
İçimdeki bende buldum seni
Keşke tanımasaydım seni , tanımasaydık birbirimizi


Levent Yıkılmaz





Şehr-i Hüzün




Sensizlik hüznü dolmuş şehrimin tüm sokakları
Pencereden Bakan titrek bir kız çocuğunun
Ufuklarda aradığı umutlar gibi oluvermiş düşler
Gece yağan yağmur gibi Kışın afilleyen kar gibi
Bir türkü olmuş sanki sevdam
Ya Sevmeli bendeki Seni
Yada öldürmeli sendeki beni
Gecenin neminden karları saklayan buğulu cam gibi sevdam
Ve yine gerisindeki ben gibi
MIırıldanmalı dudaklarım bu kelimeleri
Ya sevmeli bendeki seni
Yada öldürmeli sendeki beni


Levent Yıkılmaz




Kar Var Ankara'da


Bu gece esir yine şehrin tüm sokakları beyaz örtüye
Ağaçların yapraklarından sarkıveriyor buz kristalleri
Yerde serpilmiş karlar dans edercesine gökyüzüne çevirmiş örtüsünü
İşte Ankara'da kar var yine
Güneş kar bulutlarının ardın'dan bakıp çekiyor yüzünü bu şehirden
Yerini Gecenin sisine karanlığına bırakıyor
Uğultulu bir ses , rüzgarın diliyle konuşurcasına haykırıyor sonsuzluğa
Ay ışığı önünde , set misali gerilen kar bulutlarını parlatıyor adeta
Yapraksız ağaçlar üşürcesine titretiyor gövdesini
Yağdı yine delicesine , İşte
Çocukların bayramıdır sanki ellerde poşet , gözlerde gülüşler ,
Yıldızlar şehri gbi akıyor süzülerek Başkent'in üstüne
Gökyüzüne her bakışım'da bendeki mutluluğun ortasında bulurum kendimi
Bilirim'ki her bakışımda beyaz bulutlara özlemi kokar o beyaz örtünün
Ve yine her bakışımda bilirimki Kar Var Ankara'da


Levent Yıkılmaz



Esir Şehrin Çocukları


Esir şehrin çocukları hakim yine bu boş şehre
Ellerde balon misali gözlerde gülüş
Şehrin vicdanlı çocukları onlar
Bir baksan dalarsın umutlara
Her biri esir olmuş şehre her biri hakim karış karış caddelere
Dost olursun hepsiyle yeterki göz göze gelme
Gözlerde hakim sururi gülüşler bitmez hayaller
Esir olsalar'da tutkulular en kral umutlara sevdalara
Yaralıdır hepsi geçmişten yana
Ey esir şehrin can hükümdarları
Bilmezler hani öyle şekerlemeleri tatlı yiyecekleri
Her biri aynı mücevher rivayesi
İçleri heycan
Gözleri umut dolu namıdeğer Esir şehrin can çocukları


Levent Yıkılmaz



Kar Kaplamış Bedenimi



Kar kaplamış bedenimi
Az biraz var örtmesine Üstümü Bu canım beyazın
Onlarda acıyor elleri kurumuş gül yaprağında tutulu
Gözleri gökyüzüne hakim
Gözyaşları kurumuş duruşlarıma
Hava soğudu yine bir anda
Serpiliyor kar gövdeme dur diyemiyorum titrek gelişlere
Ne bir çocuk sesi
Ne bir haber var ellerden
Saat gecenin yarısı oluverdi işte
Bir gün sorarlarsa kim dir bu diye ?
Dersin beyaz örtünün son çiçeği
Saat ilerliyor içten içten
Anlatamamışım derdimi çoktandır vefasıza
Gün aydındır yakındır gecenin gündüze teslimi
Söndü şehrin gece lambaları
Okundu son sabah ezanı
Rüzgarın sesi hakim koca şehre Kapanıyor gözlerim
Aklımda kalan tek virane sözlerin
Gelmesende gitdiğim yerde beklerim
Ecel uğramassa yanına
Uyanır Bu rüyadan ben gelirim .....



Levent Yıkılmaz



Saklı Gülüşlerim



Yıldızların derinliğinde saklı gülüşlerim
Ağlamak istercesine haykırır gecelerdeyim
Gökyüzüne dökülsün isterim , gözyaşlarım nefessiz hayata
İsyanım var bu ağlayışlarıma
Avuntusuz avunan kalbimin yarasına
Sapla hançeri çaresiz ağlayışlarıma
Bakışmasan'da gözlerime bakışlarınla
Dökülsün isterim gözyaşlarım yıldızlara ...


Levent Yıkılmaz



Cangözlüm


Ruhun gül bahçesin'de izlenen taverna duruşun'da saklı
Ağlayan bir çocuğun
Ağıt yakan bir çınarın
Aşk için ölen karşılıksız sevdaların
Kan olmuş örtüsü terör kurbanının
Göç edipte sınır edilen akranların
Dönecektir diyipte yıllara meze olmuş isyanların
Sancıları korkuları saklı sende cangözlüm canan'ım
Yanlızlık limanına bağlanmış
Kayıp bir yolcu gemisinin paslı sesleri gibi duruşların
Bilirimki isyanın rabbe değil kendinedir isyankarım
Bir resital misali hayata bakışların
İçine döktüğün haykırışların engin akarsu oluşların
hayata'dır ağıtların bilirim cangözlüm canan'ım
tezdir bitecek isyanların.



Levent Yıkılmaz



Nemli Gecelerdeyim

Yalnızlığın dem vurduğu nemli gecelerdeyim
Hasretin'de vurgunluk kokan bir yaralının izleri mevcut bedenimde
Ben hasret sevdalısı yaralı bir yolun yolcusuyum
Gözlerim bıkmış gecenin renklerin'den
Bir gecedir hasretimi kitleyen
Ah.. yine çöktü gece haram bana uykuların sancısı
Haram bana şafak günleri
Esir verdiğim ruhumun bir iç çalış şarkısı
Tıpkı eski plaklar gibi yıllanmış hasat aşk'ı
Ah.. yine çöktü gece
Ben güze sancılı
Gece gözlerime


Levent Yıkılmaz


Aşk Limanın'da İnecek Var



Bilirim '' O '' aşk denilen kör gözü
Sonu yoktur 'da hani , vardır bir başlangıcı
Sevemedim bir türlü aşk limanını
Bilmezdim O hava'nın soğuk acısını
İnecek var aşklar limanın'da kaptan
Kör misali gözlerimi esaret etdim aşk şarabına
Engin denizlere
Yalan sevdalara
ve Yalan yolculuklara
Şimdi , Sözcükler pareleşti dudağımda kurudular gül misali
Yıllandı eski plaklar gibi sözlerim
Yıprandı umutların ve umutlarım
Bulsam'da seni yanaşmam aşk limanına
Yanaşsam'da inmem o durak'da
Beklerim seni Yanlızlıklar limanına

Levent Yıkılmaz


Sevda Çiçeği



Ben Hasret çölleri'nin Yaralı Sevdalısı
Sen Yaralı sevdalı'nın Tek çiçeği
Yaralı gözlerimin kapladığı bedenim
Ağlarcasına , dökülüyor Uçsuz çöllere
Sen Hasret Çiçeği
Ben Hasret Sevdalısı
Haykırır bedenim esaret kalmış geceye
Meze olur yaşadıklarımız da duymazsın işte
Saat sabahın ertesi oluver di yine
Hakim gözler'deki hedef kayıtsız aşk işte
Bilirim bu sevdanın sonu aşk rivayeti
Ben hasret sevdalısı
Sen hasret çiçeği
Elbet Buluşacak bu ikili
Bende'ki sevda , Sendeki Hasret gelişi
Olacak adı Sevda Çiçeği


Levent Yıkılmaz


Kara Yazı


Son Kurşunu Sapladın yine bağrıma
Ne bir cevap , ne bir ses , yok haberin gelmez
Kara Yazı Yazılmış Kalbime Kanıyor
Durdurulamıyor ağrısı , yakıyor
Dönmez olmuş dünya'm ne sabahlar var , ne geceler
Hasret kokan heceler , seni düşündürdüler
Çaresizliğimde saklı haykırışlarım
Gel desem duymazsın
Adımı anmazsın
Kara yazıdır sende anlarsın
Olanlar olurda beni duymazsın
Hani bakışların hakimdi gözlerime
Ne de hızlı geçti sensiz ömür , gece
Kara yazı yazılmış kalbime
Kanatır içten içe
Gel desem duymazsın
Kara yazıdır sende anlarsın


Levent Yıkılmaz

Vazgeçtim Benden


Hasretin Veda Havası gibi
Esti yine baharlar
Vazgeçtim Ben Benden , Ne Mektup Geldi Elden
Ne de Soran oldu seni benden
Gitmek Gerekir derler Ben gitmem
Vazgeçmiş gözerin benden
Ölümüne yazılsın sevgimiz
Başlasın tarihin derinliklerinden
Yanlızlık dem vurmuş '' O '' biçim
Gidiyorsun işte bu son gidişin
Vazgeçtim benden
Soran olursa Seni benden
Vazgeçerim benden'de Vazgeçmem senden


Levent Yıkılmaz