LEKESİZ DAĞ NERGİSİ

LEKESİZ DAĞ NERGİSİ
 

Bitti. çağır beni

Su sesli. hem tütsü hem zehir

Sararmış kitapların

Tozlu nesnelerin arasından

Uzak, ıssız bir yere

Lekesizliğe!

 

Dağlara dağlara bakma

İçimdeki dağ nergisi

Sensizliğe ısınamam üşürüm

Savur kara gözlü güvercinlerini

Savur bahar ile.

 

Ah küçük sevgili. ah dili yok

Lekesiz bir resim gibi yapıştırdım

Yüreğimin defterine seni

Yüzünü kopardım kırlardan

Yeni açan çiçeklerden

Yüzüne bak!

Ağır çatısı altında güneşin

Al götür, eşsiz ve ebedî rüzgârınla

Al bu ruhu yorumla

Bu kımıltısız ruhu

 

İç çekişleri ve fısıltıları taze tut

Ruhunun

Işıldayan, güzel bahçesinde.

 

Seni seni

İçimdeki dağ nergisi

Lekesizliğe çağır beni

Anla ki ben ne çok yaralandım

Yaşamak denen bu dumanlı çalkantıda

Nasıl olsa ölümü seçeceğim bir gün

Hiçbir şey eskitmiyor ölümü...

 

İSMAİL KARAKURT