Kötü Çocuk Örnek Anne

Kötü Çocuk Örnek Anne

Kötü çocuk, örnek anne
Çocuk gelişiminde annenin, en büyük zarar verici etken olduğunu biliyor muydunuz? Çocuk gelişimi uzmanları, gelişim çağındaki çocukların görsel eğitimi annelerden aldığına dikkat çekerek, annenin yanlışlarını “normal davranışlar” olarak benimsediğini belirtiyorlar.

İleriki yaşlarda ise “Annem yapıyordu, demek ki doğru” zihniyeti kökleşmiş oluyor.

Toplumların gelişmesi için eğitime, öncelikle annelerden başlanması gerekiyor. Biz anneler, konuşma hatası yaparak, yanlış sohbetler ederek ve gene yanlış örnekler vererek, çocuklarımızda ileride telafisi imkansız hasarlar üretiyoruz. Bu tür sorunlarla karşılaşmamak için, kendimize dikkat etmemiz gerekiyor. Basit sohbetler içerisinde bile çocukları etkileyen sayısız yanlışlar içinde olabiliyoruz.

Sabah kahvesinin yanında, akşam yaşanan bir çoğu özel sayılabilecek sorunları arkadaşa anlatma mesela. Anne ile eşi tartışmak, kayınvalideyi ikinci şahıslara anlatmak veya bir arkadaş ile paylaşılan özel şeyleri bir başka arkadaşa bahsetmek gibi.

Belki çocuğunuz o sırada oyuncak bebeği veya oyuncak arabası ile oynuyor olabilir. Kulağına gelen konuşmalar, algılaması güçlü çocuğun hafızasında kolayca yer edebiliyor. Bir süre sonra, dinlediği kişilere karşı zaten bir duyarlılık gösteren çocuk, koyduğu her tepkide hafızasından duyduklarını çekip çıkaracak. Ve çocuk, annesinden duyduklarını kullanmaya kalktığında, yine annesi tarafından “kötü çocuk” etiketi vurularak tepkiyle karşılaşacak.

Kişilik bozuklukları, değiştirilmesi zor bir ahlak anlayışına sebep olanın, gerçekte anne olduğunu söylersek, yanlış mı olur?

Anneler olarak bizlere çok görevler düşüyor. Kendimize ve çevremizdekilere karşı olan asli görevimizi unutmadan, eğitim ve öğretimin öncelikle biz annelerden başlaması gerekiyor.

Bununla ilgili bir hadis var. Sahabelerden olan bir zat. Peygamber efendimize sormuş:
- Ya Resulallah, çocuk eğitiminde en çok kim etkili?
- Anne, anne, anne ve baba.

Bu durumda insan düşünmeden edemiyor. Sorumluluklarımızın ne denli çok ve ne denli önemli olduğunu kavradığımızda, içimiz bir sıkıntı kaplıyor. Seneler sonra “Yetiştirdiğimiz çocukların, ilerlemesi veya gerilemesinden biz sorumlu olacağız” diye düşünmek insanın kanın donmasına neden oluyor. Sadece çocuğumuzu değil, çocuğumuzun içinde yaşadığı toplumu da biz etkilemiş oluyoruz.

Mutlaka, her yiğidin bir yoğurt yiyişi vardır. Çocukların eğitiminde ne çok özgür bırakıp ileride başına buyruk olup densiz, nedensiz ve sorumsuz olmalarına yol açalım; nede çok kuralcı, çok baskıcı ve sıkıcı olalım. Çocuklarımızı sorumluluk sahibi, düşünen ve kültürlü olması için, onları bol kitap okumaya teşvik edelim. Başarılı olmak için çok okumak gerekiyor; anlama ve algılama yeteneğini geliştirmek okumaktan geçiyor.

Karşısında uzun saatler geçirdiğimiz televizyon, görsel imkanlarla bezendiğinden cazip görünebilir. Bu zenginlik tembelliğin; hayal dünyasını, algılama yeteneğini, düşünce ufkunu geliştirmenin de önündeki büyük engellerden biridir.

İşte bu nedenle, insanı en fazla geliştiren araç “kitap”, en verimli çaba “okumak”tır diyor uzman eğitimciler.