KOŞMALAR

KOŞMALAR
 

XIV

 

Çelik ağlarla örmeli

Bütün ufkun gerisini.

Ne bu yer ayrılık görsün

Ne ayrılık, burasını.

 

Nice evin kışlar, yazlar

Haset, kibir dolu gözler

Ovalar, dağlar, denizler

Doldurmasın arasını.

 

Keder bana olsa elmass

N'ideyim, götürmez kafes

Ey kara bahtım, sesi kes

Alma canın sırasını.

 

Acep hasta bir umutla

Çekmeye takat mi ola

Alnımı ağartsa bile

Yüzde hasret karasını?

 

Düşmesin bir damla yağmur

Erişmesin güneşten nûr

Bahçemde, hey Tanrım, n'olur

Besleme gam sürüsünü.


MUSTAFA SEYİT SUTÜVEN