KİMSESİZLİK

KİMSESİZLİK
 

Yıllardır ki bir kılıcım, kapalı kında;

Kimsesizlik dört yanımda bir duvar gibi.

Muztaribim, bu duvarın dış tarafında,

Şefkatine inandığım biri var gibi.

 

Sanıyorum saçlarımı okşuyor bir el,

Kıpırdamak istemiyor göz kapaklarım,

Yan odadan bir ince ses diyor gibi: Gel

Ve hakikat bırakıyor, hülyamı yarım.

 

Gözlerimde parıltısı bakır bir tasın,

Kulaklarım komşuların ayak sesinde,

Varsın gene bir yudum su veren olmasın,

Baş ucumda biri bana su yok desin de...

 


KEMALETTİN KÂMİ KAMU