İmkansız Aşk

Sen uzaksın bana ve bir o kadar da yakın.Kabullenmek istemediğim,hissetmetmekten korktuğum bir duygu var içimde sana karşı günden güne büyüyen.

     O duygunun vücudumu sarmasını istemiyorum.Eğer ufacık da olsa bir yer verirsem ona bu zamanla beni kahreder ve ben kendimi asla affetmem.Gözlerimi gözlerinden kaçırmamın,seni görünce,seninle konuşunca heyecanlanmamın,seni düşünmekten büyük bir keyif almamın,seninle birlikte olduğumda elini tutmak isteyişimin,dudağına bir buse kondurmak isteyişimin,bunların hepsinin bir nedeni olmalı.

     Ve bunların ötesinde ne hissedersem hissedeyim,sadece bu hissettiklerimin bende gizli kalacağını,ne olursa olsun senin bunları asla öğrenmemen gerektiğinin bilincindeyim.

     Bu yazıyı oturmuş sana yazıyorum işte.Belki bir gün olur da bir tesadüf eseri eline geçer bu yazı ve sen bunu okurken yazarına takılır gözlerin,şaşırırsın benim adımı orda görünce ve belki merak edersin bunun kime yazıldığını.Bilemessin ki bu yazının senin için yazıldığını.Her mısrasında,her kelimesinde senin olduğunu.

     Bilseydin ne hissederdin ki,bunu bilmeyi isterdim.Ufacık da olsa yüreğinde benim için ne hissettiğini,zaman zaman beni düşünüp düşünmediğini,hepsini bilmek isterdim.Ama bunları senden duymak istemezdim.

     İsterdim ki martılar fısıldasın beni sevdiğini,denizler senfoni orkestrası kursunlar senin bana sevgini anlatacak,yıldızlar kayarken beni sevdiğini çizsinler gökyüzüne ya da gözlerin gözlerimdeyken SENİ SEVİYORUM de içinden,ben onu hissederim.

    İmkansızlıklar kahrediyor beni.Ama yine de şikayeçi değilim.Zaten istesek de seninle iki çılgın a$ık olamayacağımızın farkındayım.

    Bu duygu korkutuyor ve rahatsız ediyor,çünkü doğru değil.Ne doğru ki hayatta zaten...Sana yazıldığını bilemediğin ve belki hiç haberin olmayacak bir yazı bırakıyorum...
    Şu an beni duymasan da,bunu hiçbir zaman bilmeyecek ve anlamıyacak olsan da ilk ve son kez sölüyorum bunu

           ''HERŞEYE RAĞMEN SENİ ÇOK SEVİYORUM''    (alıntıdır)