İki Eylül

İki Eylül

yokluğunun çığlığını içiyor gece
yüreğimden acısular taşıyor gözlerime
parlak cıkrığa bağlanmış kördüğümlü bir iple.
tutsak sonbahar soluyor rüzgar
serçe tüyünü incitmeyecek kadar ince
ve bu gece acı sigaramı söndürüyor
en mahrem sızımın üstünde
gülüşümü bıraktım ağlayan yetim bir cocuğun gözlerinde
ay küsmüş bana biliyorum
serçelerde gelmiyor kaç zamandır camıma
suskunluğumdan siyah zincir
ağustos'tan taş yaptım yıldızların renginde
anılarla astım sensizliğin göğsüne
çek ayrılığın perdelerini üstüme
usulca ört gözlerimi kirpiklerinle
yaşanmamış bir sevdanın gidişine
yanıyorum ateşler içinde
sağıma döndüm ayrılık solumda ölüm
kapımı çaldı iki eylül
sarı çicekler elinde......


İsrafil Kıvrık