Hiç Yok[muş]lar Masalı

Bir varmış bir yokmuş diye başladı bu güzel masal.
Sonra birden hayal kırıklıklarının sessiz sedasız kapıyı çalmaya başladığı zamanlar geldi; sonbaharda düşen yaprakların ardından.

Kaç zaman daha dayanır bu yürek!
Yara almadan.

Yazık oldu bu masalın sonuna.
Varmışlar döndü; hiç yokmuşlar masalına!

Hiç aklımdan geçmezdi; hırpalanmış bir yürek.

Sonbahar mevsiminde güz yapraklarıyla birlikte ayrılırken yuvamdan bulutlar bile ağlıyordu terk edeceğim limanda.

O vakit esti bir hırçın rüzgar; aldı yüreğimi kattı oluk oluk akan yağmur sularına götürdü bilinmeyene.

Bütün korkunçluklardan kaçmaya kendine huzur dolu bir dünya kurmaya çalışan biri oldum.
Aksine korkunç bir hayat yaşadım bu masalda.

Suçu ne kendimde buluyorum.
Nede başka yüreklerde.
Yaşanılması gerekiyormuş öğrendim; ama yokmuşlarla öğrendim.

alıntı...

	Merhaba, Ziyaretçi. Lütfen giriş yapın veya üye olun.	Mayıs 25, 2012, 09:38:18 ÖS
		Kullanıcı adınızı, parolanızı ve aktif kalma süresini giriniz

	Gönderen	Konu: Hiç Yok[muş]lar Masalı (Okunma Sayısı 242 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

...::: EDuBiLiM :::...