Görmüyordu, Duymuyordu ama insanlığın ışığı oldu

Görmüyordu, Duymuyordu
ama insanlığın ışığı oldu
Renklerden ve seslerden
mahrum Bir Çocuk..
Tüm insanlık için insan beyninin
ne büyük mucizeler yarattığının
canlı örneğiydi. Helen Keller 27
Haziran 1880 de dünyaya geldi.
Ancak henüz 19 aylıkken
geçirdiği birkaç gün süren
yüksek ateşli bir hastalık
sonucunda görme, işitme ve
konuşma yeteneklerini kaybetti.
İnsanı adeta bir kara kuyuya
hapseden bu rahatsızlık dış
dünyayla bağlantısını kopardı.
Renklerden ve seslerden
mahrum Bir Çocuk..
Tüm insanlık için insan beyninin
ne büyük mucizeler yarattığının
canlı örneğiydi. Helen Keller 27
Haziran 1880 de dünyaya geldi.
Ancak henüz 19 aylıkken
geçirdiği birkaç gün süren
yüksek ateşli bir hastalık
sonucunda görme, işitme ve
konuşma yeteneklerini kaybetti.
İnsanı adeta bir kara kuyuya
hapseden bu rahatsızlık dış
dünyayla bağlantısını kopardı.
Bir buçuk yaşını henüz
doldurmuşken böyle bir güçlükle
karşılaşan küçük kızın
konuşmayı öğrenmesi elbette
çok zordu. Birtakım hırıltılar
çıkarıyordu sadece. Durup
dururken öfke nöbetlerine
giriyor, tabakları kırıp döküyor
ve odada kendisiyle birlikte
olanlara saldırmaya başlıyordu.
Birkaç doktor kendisine zihinsel
olarak hasta teşhisi koydu. Ömür
boyu bir akıl hastanesinde
kalması öneriliyordu Helen’in.
Ailesi ise kızlarının zihinsel olarak
hasta olduğunu hiçbir zaman
kabul etmedi.
Küçük kız beş yaşından sonra
kendisinin diğer insanlardan
farklı olduğunu anlamaya
başladı.. Düşünebildiği,
hissedebildiği halde görememek,
duyamamak ve konuşamamak
onu çileden çıkarıyor, kendisine
dayanılmaz acılar veriyordu. Sağı
solu tekmeliyor, çığlık atıyor,
kendisine yaklaşanları ısırıyordu.
Öğretmeniyle yeniden doğdu..
3 Mart 1887 de küçük kız
yeniden doğdu adeta. Artık yedi
yaşındaydı. Ailesi Helen’e özel
öğretmenlik yapması için genç
bir bayan eğitmen tuttu. Anne
Sullivan. Anne Sullivan anne ve
babasını kaybetmiş ve
kimsesizler yurdunda
büyümüştü. Beş yaşında görme
yetisini büyük ölçüde yitirmişti;
ancak daha sonra geçirdiği iki
operasyon sonucu normal
baskıda hazırlanmış bir kitabı
okuyabilecek kadar
görebiliyordu.
Anne Sullivan Helen’le iletişim
kurabilmek için ona parmaklarla
yazmayı öğreterek başladı işe.
Helen için bir oyuncak getirmişti
yanında. Bu hediye oyuncağı
işaret etmek için oyuncak
anlamına gelen “doll” sözcüğünü
Helen’in avucuna parmaklarıyla
yazdı. Helen avuçlarının içinde
öğretmeninin parmaklarını
hissedebiliyor, parmaklarıyla
yazdıklarını tekrar edebiliyor
ama yazdıklarının ne anlama
geldiğini anlayamıyordu henüz.
Bir gün Helen’in elini akan
musluğun altına tuttuğu bir
anda öğretmeni Anne Sullivan da
diğer eline “su” sözcüğünün
harflerini yazdı. İşte bu andan
sonra müthiş bir gelişme başladı.
Helen bir elinde hissettiği serin
suyla diğer elinde hissettiği
parmakların yazdığı “su”
sözcüğünü ilişkilendirebilmişti.
Bundan sonra müthiş bir gelişme
başladı. Ansızın ortaya çıkan bu
kıvılcımla dünyanın kapıları
küçük kıza ardına kadar açıldı.
Hocasından eline geçirdiği her
şeyi kendisine hecelemesini
istiyordu. Artık sözcükleri ve
yazılımlarını büyük bir hız ve
hevesle öğrenebiliyordu.
Helen Keller 1888’de Körler
Enstitüsüne başvurdu. 1890’da
konuşmayı öğrendi ve 1894
yılında New York’taki körler
okuluna gitti. Redcliffe Kolejine
başladığında Almanca ve Latince
biliyordu. Daha sonra Fransızca
ve Rusça öğrendi. Artık spor
yapabiliyor, ata binebiliyor ve
kağıt oyunlarını başarıyla
oynuyordu.
Pedagoji eğitimi aldı ve 1904
yılında 24 yaşına geldiğinde o
artık üniversiteden mezun ilk
sağır ve kör kişiydi. Mücadelesini
“Her şey su ile Başladı” isimli
kitabında anlattı.
Parmak uçlarıyla Tanıdığı Yaşamı
Bizden Daha İyi Tanıdı
H. Keller ışık ve sesten mahrum
bir duyu hayatına sahipti; ama
diğer algıları öyle güçlüydü ki
karşısındaki insanın kişiliğini bile
tartabilirdi. Kendisine gece ve
gündüzü nasıl ayırt ettiği
sorulduğunda şöyle cevap
vermişti: gündüz hava ve
kokular daha hafiftir.
Mark Twain 19. yy. ın iki büyük
kişisinden biri olarak tanımladığı
Keller’in örnek yaşamı 1968’de
sona erdi. Helen Keller hayatı
parmak uçlarıyla tanımıştı; ama
eminiz ki hayat hakkında bizden
çok daha fazla şey biliyordu.
Coşkun BOZKURT