GİT BAHAR

GİT BAHAR
 

Çekil, bu gölgeli yolda gezinme,

Bahar, bakışların yine pek sarhoş.

Yanılıp gönlüme misafir inme:

Kapısı kilitli, mihrabı bomboş.

 

Mâbeddir orası, meyhane değil!

 

Ziyalar, kokular, sesler, çiçekler...

Ömrümün her günü başka bir düğün!

Bülbüller koynunda aşkı çiçekler,

Güller dökülürler göğsüne bütün:

 

Gerçekten güzelsin, efsane değil.

 

Altınlı başında papatya niçin?

Sarı saçlarına pembe gül takın!

Git bahar, gönlümde ibadet için

Diz çöken kızları ürkütme sakın,

 

Kalbime girme, o kâşane değil!

 

Git bahar, git bahar... uzaklarda gül,

Denize renginden bırak hediye;

Ufuklarda gezin, semaya ssüzül,

Kalbime sokulma: "Peymane!" diye,

 

Gördüklerin kandil... Peymane değil!

 

HALİDE   NUSRET ZORLUTUNA