Erdem BEYAZIT - BULMAK

BULMAK     

 

Bir an kayboldun gibi! yaşadım kıyameti
Yoruldun ama buldun ey kalbim emaneti
 

Yeniden su yürüdü dalıma yaprağıma
Bir bakışın can verdi kurumuş toprağıma
 

Çiçeğe durdu kalbim içtim parmaklarından
Göz çeşmem suya erdi sevda kaynaklarından
 

Bir aydınlık denizin sonsuz derinliğinde
Yüzüyorum gözünün yeşil serinliğinde
 

Bir ışık bir kelebek biraz çiçek biraz kuş
Yeni bir ülke yüzün ellerimde kaybolmuş
 

Soluğum bir kuş gibi uçuyor ellerine
Kapılıp gidiyorum saçının sellerine
 

Gözlerinden göğüme sayısız yıldız akar
Bir gülüşün içimde binlerce lamba yakar
 

Bir kurtuluştur o an çağrılsa senin adın
Sesin ne kadar sıcak sesin ne kadar yakın
 

Tabiat bir bembeyaz gelinlik giymiş gibi
Yüzüme kar yağıyor sanki elinmiş gibi
 

Sensiz geçen zamanı belli yaşamamışım
Sensizlik bir kuyuymuş onu aşamamışım
 

Bir yol buldum öteye geçerek gözlerinden
İşte yeni bir dünya peygamber sözlerinden
 

Ölüm bize ne uzak bize ne yakın ölüm;
Ölümsüzlüğü tattık bize ne yapsın ölüm...


(Özellikle son ikilik)