ÇIĞLIK

ÇIĞLIK
 

cinnet hesaplarında çarmıha gerin beni

ikrarında yol bulmaz karanlık hüviyetim

kentin meydanlarına apansız serin beni

-çoluk çocuk görmesin çağın çoban faresi-

katlinden sual olmaz garip bir cinayetim

 

...duydunuz mu -camlarda ölü bir kadın başı

çılgın kahkahalarla yarasını sarıyor

savrulan temmuzlarda iki örgü saçları

günahlara uzanmış çeliğin ciğerine

neveser makamında tabutunu arıyor...

 

gece- bir çığlık olup kalmıştır ikiye bir

arabesk şarkılarda namus uğruna yetim

bir de yağmur hafiften yorgun pencerelerde

uzunyol şoförünün sabrında gül büyütür

gelir sonra harami gözlerini götürür

-benim bu devran içre bak budur şikâyetim-

neden bütün hayatımız ısmarlama bir şiir

ve neden leylâk rengi bir hüzün memleketim

 

...bizimkisi bir sevdâya geçmiş günler aramak

saçlarımın ucunda bağımsız siyah bir gül

katli vacip ömürlere merhabalar sunuyor

oysa sınır boylarında alevden üç-beş yaprak

için için hasretin kıblesinde yanıyor

biraz ıhlamur kasrı üstüne biraz toprak...

 

gözlerin neden ıslak bir  meydan saatinde

inkârı sevmiyorum hayır hiç sevmiyorum

bu iklimde biraz daha yaşamaksa niyetim

sana yelkenlerini bırak gel demiyorum

çünkü med-cezir vakti ne olur allah bilir

kahve köşelerinde neveser şahsiyetim

orda taşkent sabahı burda kırgın uçurum

 

...cehennem telâşının eflâtun kırbacında

itibar hükmündeki zulümlere düşmüşsün

trenler mütevekkil geceler devşirirken

erzincan yollarında muavin koltuğunda

ahrete selâm verip ne güzel büyümüşsün...

 

ve çünkü leylâ artık leylâ değirmenleri

üstü biraz muhacir altı hepten göçebe

kalbim ağıt gecesi - ambulans sirenleri

geriye çekmek için devrilen trenleri

saklambaç oynuyorlar ama benim hep ebe

ben sizi çok görmüştüm -isminiz neydi- sobe

bizim çağımız gülüm neden böyle göçebe

 

SEFA KAPLAN