Bir Kara Fatmanin Gunlugu

Dün gece yine ölümle burun
buruna geldim. Kendime bir
zarar geleceginden degil ama
karim Cemile ne yapar
sonra. Biz aksam yemegimizi
genelde saat 11-12 gibi
yerdik, ama ev sahiplerimizin
misafiri geldiginden geç
vakitlere kadar oturup
yatmadilar. Neyse ki
konuklarin
gitmesiyle birlikte uykuya
daldilar. Bir süre
ortaligin sakinlesmesini
bekleyip, yiyecek
toplamaya basladim. Bugün
misafirler geldigi için
menü çok zengindi. Pasta ve
börek kirintilarina
bayiliriz. Her neyse ben
nevaleyi toplarken
birden mutfagin isigi yandi ve
"Aaaaaa! Karafatma"
diye bir ses duydum.
Salak adam, ben bir erkegim
Fatma da nereden çikti.
Benim adim Ismail. Böyle
seyler delikanliyi bozar.
Hadi beni karimla karistirdin
diyelim. Sen ne kadar
korkak bir adamsin. Benim kaç
katim büyüklügünde
olmana ragmen bu bagiris da
ne böyle? O korkunç sesin
kesilmesiyle birlikte,sanki ben
ona bir şey yapmisim
gibi beni kovalamaya basladi.
Inanin o kadar da
dikkat ediyorum, tabak, çanak
bardak üzerinde
dolasmamaya çünkü bu
dingilin karisi çok titiz. Bazen
diyorum ki bu giciklarin
misafiri Geldiginde git
>ortalarda dolas böylelikle
utanilacak duruma
düssünler..Ama yapamiyorum
iste. Ne olursa olsun,
ekmek yedigin tekneye kötü
gözle bakmamak
gerekir.
Ben eve geldigim ilk yillari
hatirliyorum da ne
güzeldi o günler. Rahmetli
kayinbabam ve kayinvalidem
beni evlerine kabul etmislerdi.
O zamanlar rahattik,
çünkü ev sahibimiz Riza amca
kördü. Bu sebeple
evin her yerinde serbestçe
dolasabiliyorduk. Hatta
Riza amcayla ayni sofrada
yemek yedigimiz günlerde
oldu. Gerçi bizleri görebilseydi
nasil davranirdi
bilmem ama o hep
yüregimizde yasayacak. Riza
amcanin
durumu pek iyi sayilmazdi,
memur emeklisiydi. Bu evde
rahmetli karisininmis,bu
yüzden yiyecek konusunda bu
kadar fazla seçenegimiz yoktu.
Ama daha mutlu ve
huzurluyduk.
Riza amca bir gün görünmez
kazaya kurban
gitti.Gerçi onun için bütün
kazalar görünmezdi. Riza
amcanin topraga verildigi gün
biz de oradaydik.
Karsi komsusu Osman Zeki bey
bize geldiginde ceketini
asmisti. Biz de bunu firsat bilip
ceketin cebine
girdik. Ardindan Osman Zeki
beyle birlikte mezarliga
dogru yola koyulduk. Riza
amcanin üç tane oglu vardi
ama bugüne kadar sadece
nüfusta gözüküyorlardi.
Hayirsizlar daha ilk günden evi
satisa çikardilar.
Evi su anda oturan adam ve
karisi satin aldi. Eve
ayak basmalariyla kayinbabam
ve kayinvalidemi
öldürmeleri bir oldu. Adam
sonra igrenerek cansiz
bedenleri kagida sararak çöpe
atti. Sanki kendisi
çok temizmis gibi. Halbuki
tuvaletten çiktiktan sonra
ellerini yikamadigina defalarca
sahit oldum.
Simdilerde kendine üzerinde
rahmetli kayinvalidemin
resmi olan bir ilaç almis,
durmadan üzerimize sikip
duruyor Kayinvalidem Sultan
hanim gençliginde
fotomodel oldugu için bu tür
ilaçlarin üzerinde
resmi bulunuyor. Hatta bir iki
reklam filminde de
oynamisti. Ama evlenince
mecburen birakti. Çünkü
kayinbabam tam bir Osmanli
erkegiydi. Bugüne kadar
rahmetli Riza amcanin anisina
bu evde oturduk,
artik daha fazla dayanacak
halimiz kalmadi. Ese dosta
haber saldik. Kendimize göre
bir ev bulur bulmaz
tasinacagiz buradan. Belki de
sizin evinize yerlesiriz
hayat bu belli mi olur?