86

86
 

Dünya kadar büyük bir günüydü çocukluğumun,

Mektebe ilk gittiğim o altın sabah.

Omuzumda kalmıştı el sıcaklığıyla

Anamın okşarken söylediği bir "Bismillâh".

 

Muhayyeleme sığmayan beyaz bir bina

Ve kocaman bir bahçe ki oyundan büyük.

Harfler kadar yabancı ve çirkin çocuklar

Renk renk elbise, renk renk göğüslük.

 

İlk ders bir bayramın sonu gibi soğuktu

Gördük karatahtada, "Hesap" denen karaltıyı.

Ezberletti kendi numarasını hoca, herkese;

Ben de öğrendim iki haneli seksen altı'yı.

 

Ve paydos gelmedi bir türlü odamıza

Duvardaki levhaları ezberledim, masal gibi.

Deminki çirkin çocukların oldu yavaşça hepsi güzel

Ve o sevgiyle sevdim onları ki sızlatır daima kalbi.

 

FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA